- Restaurant Vuong -

Restaurant Vuong. Op 1 december 2005 opende restaurant / cocktailbar Vuong haar deuren voor het publiek. Vuong is de jongste telg van horecaondernemer Casper Reinders, bekend van cocktaillounge Suzy Wong, noodle restaurant NOA en nachtclub Jimmy Woo. Vuong is een Grand café, ingericht naar de sfeer van het oude Frans Indochina.

Sfeer & interieur. De Cocktaillounge op de eerste etage is intiem en sexy. Professionele cocktailshakers staan garant voor custommade cocktails en een echte Barista (koffie-expert) maakt de lekkerste koffie. De ruimte biedt plaats aan groepen van 10 tot 100 personen voor feest, borrel, bedrijfsevenement, presentatie, vergaderingen, modeshow, kick-off, cocktailworkshops etc.

Vuong beschikt over een uitgebreide geluidsinstallatie en heeft een groot netwerk op het gebied van DJ ’s, VJ ’s en MC ’s. Het is mogelijk om elke verdieping om te toveren tot een ware nachtclub! Vuong is niet voor niets het jongere broertje van de populaire nachtclub Jimmy Woo dat gelegen is aan de overkant.

Keuken & kaart. Het restaurantgedeelte op de begane grond is dagelijks geopend voor lunch, borrel en diner waar men kan genieten van de specialiteiten van de traditionele Franse en Aziatische keuken. Bovendien worden hier bijzondere cocktails geserveerd en wordt de koffie op ambachtelijke wijze bereid door een professionele barista.

Recensies. JOHANNES VAN DAM

Drie maal is scheepsrecht: na twee erg matige tot slechte Aziatische fusionzaken eindelijk iets dat ermee door kan.

Vuong zit in het uitgaansgebied van het Leidseplein. Op straat staan wat lange tafels met banken, binnen is alles pikzwart: oncomfortabele bankjes, veel te rechte stoelen en alleen omdat het nog vroeg is en we bij het raam zitten, kunnen we het een en ander zien en lezen - behalve dan het visitekaartje dat zwart gedrukt op antraciet en zwart is. Er staat ook nog een aantal Franse dichtregels op over een sluimerend meisje, maar daar heb je leesapparatuur bij nodig. De muziek is heel belangrijk hier, maar wel gevarieerd (inclusief Charlie Parker).

De menukaart is duidelijk. Er zijn, net als bij de vorige twee fusionzaken, gerechten uit verschillende Aziatische landen. Hier nog wat uitgebreider, bijvoorbeeld met wat ze cold spring rolls (€ 8,50) noemen (koude loempia's), maar die meer hebben van een soort dikke sushi met rijstnoedels in een rijstebloemvelletje. Maar helemaal niet slecht.

Er is ook een combinatie van sushi en sashimi (€ 13,50): de sashimi, met zalm en tonijn, is goed vers en smakelijk. De sushi zijn op het randje: misschien iets te dik en merkwaardig gesneden, waardoor sommige stukken helemaal geen vulling hebben. En dan is de rijst wat stug en koel; ze zijn zeker niet heel vers gemaakt. Jammer.

Er staan twee soepen op het menu; een erg dikke spinaziesoep met mooie, zachte kwarteleitjes (€ 6). En dan is er de aardappelsoep die romig en aromatisch is, goudkleurig zelfs, met een bijna knapperige crouton (€ 5,50). Beide soepen zijn zeer smakelijk en voedzaam. Mag ik zeggen dat wie tegenwoordig soep op de kaart zet, daar heel wat creativiteit in kwijt kan, zonder kitscherig te doen? Bravo!

De zeebaars is in net zo'n vel gewikkeld als de koude loempia's; een goed idee. Hij is goed van smaak en structuur, met wat noedels en een soort beurre blanc. Goed gemaakt, lekker, mooi (€ 19,50).

De pekingeend (€ 17), meer een magret de canard, heeft daar niet veel mee van doen. Hij is niet slecht, alleen niet helemaal wat je verwacht van een pekingeend (zie hieronder).

En dan de desserts - daar ging de schoen echt wringen: de crème brûlée (€ 6) zou 'iets met broodpudding' zijn. Ik neem aan dat ze bedoelen dat door de crème - in zijn geheel wat te warm - iets van gewelde rozijnen zit (bedoelen ze dat nu met zinloos geweld?) en het geheel is wat brokkelig.

Het andere dessert staat op de rekening als kokospudding (€ 6), op de menukaart heette het rijstpudding met mango, maar het waren kurkdroge blokjes met laagjes rijst en mango, maar zonder enige smeuïgheid of vruchtenaroma. Het zag er fraai uit, maar daar hield het mee op.

Vuong lijkt zich een beetje te scharen bij die zaken waar voor een jong publiek schijnbaar gesofistikeerde gerechten worden gemaakt die er gelikt uit zien, maar meer voor het uiterlijk zijn dan voor wie echt voor de smaak komt. Toch had de maaltijd alles bij elkaar voldoende kwaliteiten om dit geen verloren exercitie te noemen.

Volgende week toch maar iets volkomen anders.

Bron: Het Parool, 13-05-2006